Czwarty europejski album, wydany w epoce (1975) przez zachodnioniemiecki Bellaphon, a także przez brytyjską Deccę! Żaden zespół z Bloku Wschodniego nie mógł się pochwalić podobnym wynikiem! Ozdobiona atrakcyjną okładką anglojęzyczna płyta zawierała nagrania znane (w innych wersjach) z wcześniejszych trzech, węgierskich albumów i zwyczajowo dla Omegi imponowała potężną, soczyście wyprodukowaną ('ściana dźwięku') dawką progresywnego rocka z cięższymi elementami. Z drugiej strony słychać było, że grupa coraz częściej kieruje się w stronę bardziej zawiłych rejonów rocka symfonicznego.