Angielskojęzyczna wersja piątego albumu studyjnego zespołu (odpowiednik węgierskiego „Omega 5”) należy do najwybitniejszych dokonań Omegi z pierwszej połowy lat siedemdziesiątych i stanowi jeden z filarów europejskiego rocka progresywnego. Zespół odchodzi tu od psychodelicznych korzeni na rzecz monumentalnych, wieloczęściowych kompozycji opartych na rozbudowanych partiach organów Hammonda, Mooga, mellotronu oraz melodyjnej gitarze Györgya Molnára. Centralnym punktem albumu jest blisko dwudziestominutowa „Suite” – imponująca suita o symfonicznym rozmachu, płynnie łącząca nastrojowe fragmenty z bardziej dynamicznymi i instrumentalnymi pasażami. Niemiecka, limitowana edycja na 180 g winylu.