"Wydany już przez Charismę LP Friend’s Friend’s Friend (sierpień 1970) należy moim zdaniem do najciekawszych płyt wydanych w tamtym okresie. Teoretycznie brzmienie i instrumenty pozostały bez zmian, ale zmieniło się podejście do samej muzyki. Tym razem zespół zaprezentował się jako progresywna formacja pełną gębą; wciąż inspirowana folkiem i jazzem, ale osadzona w bardzo rockowej konwencji – coś pomiędzy East Of Eden, Jethro Tull i King Crimson z okresu Lizard. Dużą rolę zaczęła odgrywać sekcja rytmiczna – zwłaszcza plastyczny, soczysty bas który kapitalnie wybrzmiewał na tle akustycznych gitar (m.in. w otwierającym całość, chwytliwym Nothing You Do)... Poza tym na płycie pojawiły się naprawdę piękne melodie (kunsztowny, wybornie zaaranżowany It Brings A Tear; instrumentalny, mocno klasycyzujący a pod koniec niemal jazzowy Ebony Variations) oraz dłuższe, bardzo klimatyczne fragmenty z zapierającymi dech partiami instrumentów dętych (galopujący, zmienny rytmicznie, mocno jazzujący Raid, przestrzenny Right On Their Side; niepokojący, pełen zmian nastrojów – po prostu kapitalny Priestess). Zespół zaprezentował też prosty ale bardzo przebojowy Belladonna Moonshine. Była to płyta niemal doskonała i tak naprawdę – jedyna w swoim rodzaju!" RECENZJA Z KSIĄŻKI JACKA LEŚNIEWSKIEGO "BRYTYJSKI ROCK W LATACH 1961-1979 - PRZEWODNIK PŁYTOWY - TOM 1 (A-F)" Reedycja Vertigo z 1992 roku. Tylko jedna sztuka! Nowa, zafoliowana.